Z piekła przez piekło do piekła
“(…) niebezpieczny jest Czerwony Krzyż i fatalnie działa całe to cholerne gówno nazywane przez Zachód pomocą dla krajów rozwijających się.”…
Durian jest jak China (Town). Albo kochasz albo śmierdzi.
Gotowanie po chińsku jest jak czary mary. – Can I have chop sticks, please? – zanurkowałam wzrokiem za kontuar i pokazałam gestem, o jakie narzędzie mi chodzi. Byłam w Chinatown. W państwie mieście. U Chińczyków złych, że nie są u Chińczyków – tych prawdziwych, a nie tych z importu. Najeżeni jak duriany i podobnie niebezpieczni, drożsi niż Tajowie, smaczni jeszcze mniej. Ostentacyjni i nieprzysiadalni Chińczycy w Bangkoku.
Allah akbar!
Żeby nie było nudno jedzącemu, to wszystko w tej potrawie jest zaskakujące. Nie będąc specjalnym fanatykiem jedzenia, choć zdecydowanie testerem nowości wszelakich, nie tylko kulinarnych, w życiu bym się nie domyśliła, co właśnie spożywam, gdyby – tak, jak to się dzieje na filmach o terrorystach – zawiązali mi oczy i kazali zgadnąć, co jem. Na Allaha, oblałabym!
Konstelacja wodnika i dziewczyna widmo
To był rzeczywiście szczęśliwy traf.
Na Bali policja uwielbia haltować turystów pod byle pretekstem i łapówki na mandaty należy wliczyć w budżet wyprawy, w tym przypadku jednak wszelkie preteksty były niepotrzebne. Nie wyglądaliśmy zbyt przepisowo. Zwłaszcza lądując w rowie przy jakimś nieodpowiednio wyważonym zakręcie. Na szczęście żadnej desce nic się nie stało, ucierpiało tylko moje kolano i to nieznacznie.
Cyberspace is home
– Look at the stars – zatrzymał mnie, jak zamykałam drzwi do swojego pokoju kierowana natychmiastowym zamiarem zbiegnięcia po schodach do lodówki, która znajdowała się na parterze.
– Beautiful – odwróciłam się w kierunku przeciwnym do morza, czyli tam gdzie pokazywał.
Lubiłam tembr jego głosu – ciepły, zamyślony i nieobecny i to jak zjawiał się, a potem znikał bezszelestnie na moim kawałku tarasu.
Wzięłam pokój narożny, bo zawsze, jeśli mogłam wybierać, to wybierałam swoją ulubioną opcję.
Grzybobranie w Pai
– Man, there was a fucking hell in Chiang Mai!!!/ Chaing Mai to było piekło! – rzucił z irlandzkim akcentem,…
The morning glory, czyli tajski masaż zamiast lunchu
Ladyboy był takm sobie masażystą, no ale był ladyboyem! Najpierw umył mi stopy, więc mogłam mu się przyjrzeć. Wyższy o…
Notatki z życia backpackersa. W Chinatown.
Społeczność mojego hostelu w China Town w Bangkoku tworzyli ludzie, wśród których próbowałam się bezskutecznie odnaleźć. Bardziej wariaci niż podróżnicy. Może udzieliła im się atmosfera pobliskiego dworca? A dlaczego wybrałam hostel właśnie w tamtych rejonach?
Sugar mama
– Where is your husband? – wyrwało mnie znad porannej masala tea pytanie z rodzaju głupich.
– Home – popiłam.
– Why?
– That’s the husband place.
Nie polemizował, za to zainteresował się gabarytami.
– Is big?